گل گاو زبان (قزوین)

در طب سنتی طبع گل گاوزبان گرم و تر است .

مردم به شکل عامیانه به این گیاه گل گاو زبان، بلووید یا افعی گیاه می‌گویند. در کتب طب سنتی قدیمی با لسان الثور از گل گاو زبان یاد شده است .

گل گاو زبان گیاهی یک ساله و علفی از تیره گاو زبانیان است که به‌طور میانگین تا ارتفاع ۰.۶ متر رشد می‌کند و ساقه‌ آن خار‌های ریزی دارد . برگ‌های گل گاو زبان مخملی هستند و از تارهای خشن پوشیده شده استو. به همین خاطر هنگام گرفتن برگ‌های این گیاه در دست یک نوع گزیدگی ملایم حس می‌شود .

گل‌های گیاه گل گاو زبان لاجوردی رنگ و شبیه به گل انار هستند. تخم این گیاه اگر در آب خیس بخورد لعاب می‌اندازد و دایره‌ای شکل است .

گیاه گل گاو زبان طبیعت گرمی دارد و غنی از آنتی اکسیدان‌ها، فلاونوئید، آنتو سیانین، اسید گاما لینولئیک، کولین ، منیزیم، کلسیم، آهن و پتاسیم است . B ،ویتامین C ویتامین های

مهم‌ترین ماده‌ شیمیایی که از عصاره گل گاو زبان استخراج می‌شود، نیترات دو پتاس است که بیشتر خاصیت‌ها و فواید آن به این ماده مرتبط است .

خواص گل گاوزبان :

• بهبود علائم سرماخوردگی
• ترمیم و زیبایی پوست و مو
• تقویت اعصاب
• ضد سرطان
• ضد التهاب و ضد قرمزی
• تب بر

عوارض گل گاوزبان :

• گل گاو زبان به دلیل ترکیباتی که دارد برای افرادی که به سنگ کلیه مبتلا هستند، ضرر دارد و باعث تشدید تولید سنگ در کلیه آن‌ها می‌شود.
• افرادی که از فشار خون بالا رنج می‌برند، بهتر است از این گیاه استفاده نکنند یا همراه جوشانده گل گاو زبان آب لیموی تازه میل کنند.
• مصرف مکرر، بیشتر از حد نرمال و طولانی‌مدت از این گیاه دارویی خطر ابتلا به سرطان کبد را افزایش می‌دهد.