مصطکی اصلی

طبع گیاه مصطکی گرم و خشک (صفراوی) است ؛ بنابراین برای استفاده در روزهای سرد زمستان مناسب می باشد.

در فارسی به نام‌های «رماس»، «رماست» و «کِیَه» خوانده شده‌است. در کتاب‌های طب سنتی  با نام‌های «مصطکی»، «مصطکی رومی«، «کندر  رومی»، «مستکی» و «علِک رومی» ذکر شده‌است.

کلمه مصطکی از لغتی یونانی به معنای به هم ساییدن دندان‌ها یا جویدن مشتق شده است. مصطکی درختچه‌ای به ارتفاع حداکثر ۴ متر بوده که از تنه این درخت صمغی رزینی به شکل اجسام کوچک، شیشه‌ای، تقریباً کروی و به رنگ زرد متمایل به قرمز با بوی خوشبوی تربانتین استخراج می‌گردد. این صمغ خواص دارویی بسیاری را در خود داشته و از این رو گیاه مصطکی یکی از گیاهان دارویی مفید محسوب می‌گردد.

از این گیاه در مصر باستان به منظور مومیایی کردن اجساد استفاده میشده است.

مصطکی را می‌توان بصورت؛ جوشانده، مصرف خوراکی و روغن مصطکی استفاده نمود.

روغن مصطکی :

از میوه این درخت روغنی خوراکی استخراج می‌شود که به روغن مصطکی معروف است و خاصیت قابض داشته، در برخی مناطق به جای روغن زیتون برای پخت خوراک مصرف میشود، ولی محصول عمده آن صمغ رزینی است که در اثر خراش‌های طبیعی یا خراش‌هایی که به همین منظور بر درخت وارد میکنند استخراج و در مصارف دارویی و صنعت داروسازی استفاده می‌شود.

خواص مصطکی :

• درمان گرفتگی گوش
• تقویت حافظه
• تقویت قلب و اعصاب
• درمان سرفه
• رفع بوی بد دهان
• تسکین درد مفاصل و شکستگی
• اگر مصطکی همراه با کندر مصرف شود برای تقویت هوش و حافظه موثر است.
• درمان زخم معده، زخم اثنی عشر و زخم
• بوییدن به درمان سواس و کاهش مالیخولیا کمک می کند.
• نوشیدن جوشانده مصطکی در رفع سردی کبد بسیار موثر است.
• برای درمان سرفه‌های سرد و خونریزی سینه می توان مصطکی را با یک فنجان آب جوش دم کرده و بنوشید.

عوارض مصطکی :

• استفاده از گیاه و روغن مصطکی برای زنان باردار و شیرده و کودکان بایستی با احتیاط همراه باشد، برخی از کودکان در هنگام مصرف مصطکی دچار اسهال میشوند.
• از دیگر عوارض جانبی این گیاه ایجاد آلرژی و حساسیت برای برخی افراد است.
• سردرد، سرگیجه و ناراحتی معده در برخی موارد بروز می کند.